آذربايجان يا اران ؟

افشاي سياست هاي دولت روس و حزب كمونيست در تجزيه ي ايران

( بخش دوم )

شايان ذكر است نگارنده مي كوشد تا سر حد امكان از ورود در مسايل سياسي بپرهيزد و داوري را به عهده خوانندگان بگذارد. البته اين مهم تا آنجا ميسر است كه موجب تحريف و اشكال در مسايل تاريخي نشود. نمي توان و نبايد واقعيت را فداي سليقه كرد. از اين رو به ناچار اشاره اي بسيار مختصر به مسئله آذربايجان را ضرور مي شمارد.

چنان كه خوانندگان آگاهي دارند ، در تاريخ 12 شهريور سال 1344 حزبي به نام « فرقه دموكرا ت آذربايجان » تأسيس شد كه سران آن در آغاز خواستار اجراي قانون اساسي و تشكيل « انجمن هاي ايالتي و ولايتي » شدند. مسئولان حزب مذكور نخست از استقلال و تماميت ارضي ايران سخن مي گفتند و كساني كه آنان را به تجزيه طلبي مهم مي كردند دشمن و مغرض مي خواندند.!!

 نگارنده قصد ندارد به آنچه مورد بحث و ترديد است اشاره كند بلكه به ذكر چند نمونه از اسناد تاريخي و بع ديگر سخن نمونه هايي از مطالب مندرج در مطبوعات ارگان « فرقه دموكرات آذربايجان » مي پردازد و داوري را به عهده خوانندگان مي گذارد.

 پس از 21 آذرماه سال 1325 گروهي از مسئولان و افراد « فرقه دموكرات آذربايجان » و حكومت دموكرا هاي آذربايجان به اتحاد شوروي مهاجرت كردند كه نگارنده ( دكتر عنايت اله رضا ) نيز از زمره آنان بود. مسايلي كه در روزگار حاكميت اين فرقه صورت مخفي داشت ، پس از مهارجا به اتحاد جماهير شوروي صورتي علني يافت و جايي براي ترديد و گمان باقي نگذارد. گرچه مسئولان دولت شوروي كوشش وافر داشتند بر اين كه نيت و قصد الحاق آذربايجان به اتحاد جماهير شوروي تا آنجا كه ميسر باشد فاش و بر ملا نشود و بهانه اي به دست دولت ايران و مخالفان و رقيبان دولت اتحاد شوروي ندهد ، ولي با اين همه گاه مطالبي منتشر مي شد كه نشان مي داد هدف و برنامه ي كار بر چه منوال است.

 در تاريخ بيست و يكم آذر سال 1329 سران « فرقه ي دموكرات آذربايجان » تلگرامي به مير جعفر باقراف دبير اول كميته ي مركزي حزب كمونيست « جمهوري شوروي سوسياليستي آذربايجان » مخابره كردند كه متن آن در روزنامه ارگان كميته مركزي اين فرقه به چاپ رسيد. در متن تلگرام مذكور چنين آمده است :

 « پدر عزيز و مهربان مير جعفرباقراف :

خلق آذربايجان جنوبي كه جز لاينفك آذربايجان شمالي است ، مانند همه ي خلق هاي جهان ، چشم اميد خود را به خلق بزرگ و دولت ( شوروي ) دوخته است .»

عين متن به منتشره در روزنامه « ‌آذربايجان » ، چاپ باكو ، شماره 213 ،‌ 23 آذر 1329 :

« عزيز و مهربان آتاميز مير جعفر باقراف

 شماليدان آيريلماز بيرحصه اولان جنوبي آذربايجان خلقي ، دنيانين بوتون خلق لري  كيمي اميد گوزوني بويوك سووت خلقينه و سووت دولتينه تيكميشدير. »

 از مندرجات تلگرام  به سهولت مي توان به راز اين نام گذاري پي برد و هدف و مقصود نام گذاران و دست پروردگانشان را در تجزيه ي آذربايجان ازايران و الحاق آن به اتحاد شوروي دريافت.

اين در حالي است كه بيش از يك سال پيش از آن در جلسه عمومي فعالان فرقه دموكرات آذربايجان به مناسبت پنجمين سالگرد تاسيس فرقه مذكور قطعنامه اي به تصويب رسيد كه در آن چنين آمده است :

 « از كميته ي مركزي فرقه خواستاريم كه در مقابل توجه و كمك هايي كه برادران همخون ما به ويژه رهبر حزب كمونيست آذربايجان رفيق مير جعفر باقراف  پس از مهارجت به ميهن خود ، آذربايجان شمالي ، نسبت به ما مبذول داشته اند سپاسگزاري كند . »

عين متن منتشره در روزنامه « آذربايجان » ، چاپ باكو ، شماره 186 ، 19شهريور 1328 :

«‌ ئوزيوردو شمالي آذربايجانا مهاجرت ايتديكدن صونرا قان قارداشلارميز ،‌ خصوصي ايله آذربايجان كمونيست فرقه سينين رهبري مير جعفر باقراف يولداشين گوسترديگي قايغوسندان تشكر ايتمگي تشكر ايتمگي فرقه نين مركزي كميته سيدان خواهش ايديريك .»

 چنانكه از قطعنامه پيداست ، بخش اران وشيروان قفقاز كه ( گستاخانه ) آذربايجان ش م ا ل ي ناميده شده ، به ميهن ( !! ) مردم آذربايجان ايران بدل گشته است.

 آيا دليلي روشنتر از اين براي معلوم داشتن مجهول آذربايجان مي توان يافت ؟ آيا اين سند خود پرده از رازهاي نهان بر نمي گيرد ؟ شاين ياد آوري است دقيقآً‌ نزديك به يك سال پيش از آن در تلگرام ديگري از سوي كميته مركزي فرقه دموكرات آذربايجان به مير جعفر باقراف دبير اول كميته مركزي حزب كمونيست جمهوري شوروي سوسياليستي آذربايجان مخابره شد ، چنين آمده است :

«‌رهبر عزيز و مهربان رفيق مير جعفر باقراف :

از تاسيس فرقه دموكرات آذربايجان كه رهبري پيكار مقدس خلق آذربايجان در راه آزادي ملي و نجات قسمت جنوبي سرزمين زاد و بومي وطن عزيز ما آذربايجان را كه سال هاست در زير پنجه سياه شووينيست هاي فارس دست و پا مي زنند ، بر عهده دارد ، سه سال تمام مي گذرد . سومين سال تاسيس اين فرقه مبارز را به كليه ي علاقه مندان خلق آذربايجان و به شما كه رهبر عزيز و پدر مهربان ما هستيد شادباش مي گوييم . عده اي از اعضاي فرقه ، حكومت ملي و سازمان فدايي ها ... به قسمت شمالي و آزاد وطن خود مهاجرت كرده اند .»

عين متن منتشره در روزنامه « آذربايجان » ، چاپ باكو ، شماره 81 ، 17شهريور 1327 :

« عزيز رهبر و مهربان آتاميز مير جعفر باقراف يولداش

بوگون اوچ ايل تمام دوركي دوغمايور دوميز و عزيز وطنيميز اولان آذربايجانين جنوب قسمتينده ايل لردن بري فارس شووينيست لرنين قارا پنجه سي آلتيندا اينكه ين خلقيميزين ملي آزادليق اوغروندا آپارديغي مقدس مبارزه سينه رهبر ليك ايتمك ايچون آذربايجان دموكرات فرقه سي تشكيل الولونموشدور. بو مبارزه فرقنين تشكيلينين اوچونجي ايل دونومي مناسبتيله بوتون علاقمند لري ، آذربايجان خلقيني و عزيز رهبر و مهربان آتاميز اولان سيزي نبريك ايديريك. نتيجه اعتباري ايله فرقه ، ملي حكومت و فدايي تشكيلاتيندان بيرعده ... وطنيميزين آزاد شمال قسمتينه مهاجرت ايتديلر. »

( شايان ذكر است مير جعفر باقراف پس از مرگ استالين به جرم همكاري و همدستي با بريا ، رئيس پليس مخفي شوروي كا.گ.ب محاكمه و اعدام شد. )

همانگونه كه پيش تر ازنظر خوانندگان گذشت ، نگارنده كوشيده است تا آنجاكه ميسر باشد از ورود به مسايل سياسي دوري گزيند و داوري را به عهده خواننده واگذارد. تا داوري خوانندگان چه باشد ؟

 نوشته  دكتر عنايت اله رضا

 ( رضا ، عنايت اله . آذربايجان واران ( آلبانياي قفقاز ) . انتشارات ايران زمين . چاپ اول 1360 . )

البته آنچه در بالا گذشت ، شايد در نظر چشمان تيز بين ميهن پرستان ايراني و جامعه روشن انديش و آگاه به امور پيراموني ، اينك كاملاً آشكارا و بديهي می باشد . اما از آنجا كه پانتركيسم مي كوشد در ميان نسل جوان آذربايجان جهل و ناداني پراكند و جوانان را از آنچه در گذشته روي داده نا آگاه دارد  شايسته ديدم اين مطالب كه به نظر هر جوان آذري مي بايست منصفانه و خردمندانه آن را مطالعه نمايد ، بار ديگر به مرور تاريخ معاصر پرداختم.

علي رضا قره باغي